Przebieg rozwoju emocjonalnego – pierwszym objawem zachowania emocjonalnego u dziecka – noworodka jest ogólne podniecenie spowodowane silną symulacją, które przejawia się globalną aktywnością dziecka.
Stan ogólnego podniecenia przechodzi pod koniec okresu noworodka w proste reakcje zadowolenia lub niezadowolenia.
reakcje nieprzyjemne wywołuje np. silny hałas, skrępowanie ruchów, lub mokra pieluszka
- bodźce te wywołują krzyk i globalną aktywność dziecka
reakcje przyjemne pojawiają się podczas ssania piersi, kołysania, gładzenia
- bodźce te wywołują ogólne rozluźnienie mięśni ciała dziecka itp.
Małe dzieci pokazują swoje niezadowolenie jedynie poprzez krzyk i płacz. Później do ich reakcji dołącza się opór, rzucanie przedmiotów, sztywnienie ciała, ucieczka, chowanie się, wyrażanie słowami swojego niezadowolenia. Z wiekiem zaznacza się wzrost reakcji słownych, a zmniejsza się liczba reakcji ruchowych.
RÓŻNICE INDYWIDUALNE W ROZWOJU EMOCJONALNYM – zaczynają się ujawniać pod koniec wieku niemowlęcego a z upływem dzieciństwa stają się coraz częstsze i wyraźniejsze.
w miarę wzrostu dzieci ich reakcje stają się mniej gwałtowne
dzieci zdrowe nie są tak pobudliwe tak chore lub o słabym zdrowiu
dzieci inteligentne reagują emocjonalnie na szerszy zakres bodźców niż dzieci mniej inteligentne
zróżnicowanie zachowań emocjonalnych zależy od tego, w jakim stopniu zaspokajają one potrzeby dziecka
chłopcy przejawiają częściej i intensywniej te emocje, które są charakterystyczne dla płci, np. gniew
dziewczynki –strach , lęk, miłość
zazdrość i wybuchy złego humoru częściej występują w dużych rodzinach – nienawiść jest częstsza w rodzinach małych
zazdrość i wybuchy złości są częstsze u dzieci pierworodnych
autorytarny styl wychowania sprzyja rozwojowi lęku, strachu, zaś wychowanie permisywne lub demokratyczne pobudza rozwój ciekawości i miłości
